و ميزان در قيامت است در پايان آيه مىگويد : « تو چه مىدانى شايد ساعت ( قيام رستاخيز ) نزديك باشد » ؟ ! ( * ( وَما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ ) * ) . همان قيامتى كه وقتى برپا شود همگان در دادگاه عدلش حضور مىيابند ، و در برابر ميزان سنجشى كه حتى به اندازه سنگينى يك دانه خردل و كوچكتر از آن را دقيقا مىسنجند قرار مىگيرند . سپس به موضعگيرى كفار و مؤمنان در برابر آن ، پرداخته مىگويد : « آنها كه به قيامت ايمان ندارند در باره آن شتاب مىكنند ، و مىگويند اين قيامت كى خواهد آمد » ؟ ! ( * ( يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها ) * ) . آنها هرگز به خاطر عشق به قيامت و رسيدن به لقاى محبوب ، اين سخن را نمىگويند ، بلكه از روى استهزاء و مسخره و انكار چنين تقاضايى دارند ، و اگر مىدانستند قيامت بر سر آنها چه مىآورد هرگز چنين تقاضايى نداشتند . « ولى آنها كه ايمان آورده‌اند پيوسته با خوف و هراس مراقب آن هستند ، و مىدانند پيوسته آن حق است و خواهد آمد » ( * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ ) * ) ( 1 ) . البته لحظه قيام قيامت بر همه پوشيده است ، حتى بر پيامبران مرسل و فرشتگان مقرب خدا ، تا هم وسيله تربيت مداوم باشد براى مؤمنان ، و هم آزمون و اتمام حجتى براى منكران ، ولى اصل وقوع آن جاى ترديد نيست . و از اينجا روشن مىشود كه ايمان به قيامت و دادگاه بزرگ عدل الهى

--> ( 1 ) « مشفقون » از ماده « اشفاق » به معنى علاقه توام با ترس است ، هر گاه با « من » متعدى شود جنبه خوف در آن غلبه دارد ، و هر گاه با « على » متعدى شود مساله توجه و مراقبت در آن غلبه خواهد داشت ، و لذا انسان به دوستش مىگويد « انا مشفق عليك » ( تفسير روح المعانى و مفردات راغب ) .